Een aandeel in de toekomst

ALECS in nieuwe fase

In 2004 begon Peter de Graaf zijn onderneming ALECS met een paar emmers, een gebruikte gevelreinigingsunit en een tweedehandsbusje. Zoon Alex, die al twaalf jaar in het bedrijf werkt en dat de laatste zes jaar fulltime doet, kocht onlangs een aandelenpakket; de eerste echte stap richting voortzetting van het familiebedrijf. Spannend? Valt mee, vinden de mannen. Ze werken al zo lang samen dat ze inmiddels precies weten wat ze aan elkaar hebben.

Alex en Peter de Graaf.

“Ik heb vroeger wel tegen Alex gezegd: je lijkt wel gek dat je hier wilt komen werken”, lacht Peter, “maar veel effect had het niet. Alex wist als jongen al dat hij bij ALECS wilde werken. Al heel jong hielp hij al mee, dan gingen we ‘s avonds of in weekenden en vakanties op pad.” Na zijn studie Marketing en Communicatie werkte Alex een tijd bij BMW Nederland, om vervolgens naar het Waddinxveense bedrijf terug te keren. Inmiddels is hij operationeel verantwoordelijk voor het schoonmaakbedrijf en heeft hij als aandeelhouder ook letterlijk een stukje ALECS in handen. “Dat voelt natuurlijk bijzonder”, zegt hij. “Maar het verandert niet ineens hoe ik hier 's morgens binnenkom. Ik werk hier al jaren met hart en ziel. Dit is vooral een volgende, logische stap.”

Eigen bloed in de zaak

Voor Peter is het mooi dat de toekomst van het bedrijf nog meer vorm krijgt. “Eigen bloed in de zaak, dat is fijn. We kennen elkaar door en door en het klikt ontzettend goed. Anders moet je hier natuurlijk ook niet aan beginnen.”

Dat vader en zoon privé en zakelijk regelmatig door elkaar halen, vinden ze eerder leuk dan lastig. De onderneming hoort nu eenmaal bij hun leven. Een zakelijke discussie kan thuis nog even verdergaan en andersom komt een privéverhaal gerust op kantoor voorbij. “We zijn niet zo van: nu hebben we onze ondernemerspet op en straks zijn we weer vader en zoon”, zegt Peter. “Dat loopt op een natuurlijke manier door elkaar heen.” Hun rollen zijn helder. Alex stuurt de operatie aan, Kayleigh Steenbeek runt het bedrijfsbureau en Peter houdt zich bezig met de algemene zaken en verkoopcalculaties. Alex vat de taakverdeling lachend nog iets eenvoudiger samen: “Voor wat mijn vader buiten belooft, regel ik de uitvoering.”

Geen spreadsheetmanagers

ALECS telt inmiddels ruim 65 medewerkers. Toch willen Peter en Alex vooral niet gaan ondernemen zoals zij dat bij sommige concurrerende organisaties zien. Peter: “Wij zijn geen spreadsheetmanagers. Natuurlijk kijken we naar cijfers, maar daar begint het voor ons niet. We werken met hart en ziel aan en ín dit bedrijf. Verkoop aan een externe partij is dan ook niet aan de orde geweest. We kennen onze klanten en willen weten wat er bij onze medewerkers speelt.”

Dat laatste is in de schoonmaakbranche nog best een uitdaging. Veel werk gebeurt op locaties van klanten, vaak overdag maar ook wel vroeg in de ochtend of ’s avonds. Een schoonmaakbedrijf is nu eenmaal geen negen-tot-vijf-organisatie waarin iedereen iedere ochtend bij hetzelfde koffieapparaat staat. Alex: “Je ziet een deel van je mensen daardoor niet vaak. Juist dan moet je zorgen dat je de vinger aan de pols houdt. Even bellen, langsgaan op een locatie, vragen hoe het gaat. Dat persoonlijke contact blijft belangrijk. Daarom hebben we ook een betrokken rayonleiding, HR en bedrijfsbureau.”

Trots op het vak

Personeel boeien en binden heeft dan ook nadrukkelijk de aandacht van Alex. Daarbij gaat het hem niet alleen om goede arbeidsvoorwaarden. Hij wil dat medewerkers zich onderdeel voelen van ALECS en trots zijn op hun werk. “Schoonmaken is een vak, daar mogen we best nadrukkelijker voor uitkomen. Onze mensen zorgen ervoor dat onze klanten iedere dag in een frisse en schone omgeving kunnen werken. Dat lijkt soms vanzelfsprekend, maar dat is het absoluut niet.” De open teamspirit waar Peter jaren geleden al veel waarde aan hechtte, is er nog steeds. Met elkaar praten, zeggen wat goed gaat en ook benoemen wat beter kan. Want dat laatste is er natuurlijk ook. “We zijn allebei nogal van de actie”, erkent Peter. “Als een klant iets vraagt, willen we het oplossen. Het liefst meteen.” Dat enthousiasme heeft ALECS groot gemaakt, maar kan ook een valkuil zijn. In de drukte kan onze onderlinge communicatie soms beter maar ook de communicatie naar onze klanten. Er wordt weleens begonnen voordat iedereen precies weet wat de bedoeling is en de klant geïnformeerd is. Alex lacht: “We willen gewoon heel graag dat het geregeld wordt. Dan schieten we soms iets te snel in de actiestand.”

Omdat ze elkaar goed kennen, kunnen ze elkaar daarop aanspreken. En dat gebeurt ook als het over investeringen gaat. Alex prikkelt zijn vader om nog meer te blijven vernieuwen. AI, nieuwe software, het wagenpark, de website: onderwerpen waarvoor hij graag tempo maakt. “Dan moet hij mij soms even meenemen”, geeft Peter toe. “Alex zegt dan waarom hij vindt dat we ergens in moeten investeren. En achteraf ben ik daar vaak hartstikke blij mee." Alex vult aan: “Ik wil niet veranderen om het veranderen. Maar als iets slimmer of beter kan, moeten we daar wel naar kijken. Mijn vader heeft ALECS opgebouwd door kansen te zien en risico's te durven nemen. Dat probeer ik op mijn manier ook te doen.”

Een frisse toekomst

De aankoop van het aandelenpakket betekent dan ook niet dat Peter morgen zijn bureaustoel verlaat. Het is een eerste stapje in een proces waarvoor vader en zoon heel rustig de tijd nemen. Voor Alex voelt het vooral als vertrouwen. Voor Peter als de bevestiging dat wat ooit achter in een tweedehandsbusje begon, verder gaat binnen de familie. “Daar ben ik ontzettend trots op”, zegt Peter. “Uiteindelijk gaat het erom dat ALECS wel ALECS blijft, met een open team, trots op het vak en een duidelijke missie: een frisse en schone werkomgeving voor iedereen. En verder? Gewoon de mouwen opstropen. Er moet tenslotte ook nog gewoon gepoetst worden.”